Dwanghandelingen en obsessief compulsieve stoornis

. 

Dwanghandelingen maken vaak deel uit van een obsessief-compulsieve stoornis, vroeger bekend onder de naam ‘dwangneurose’. Dit is een psychische aandoening die gecategoriseerd staat als angststoornis. Het meest voorkomende kenmerk is een obsessieve drang om bepaalde handelingen uit te voeren die rituelen worden genoemd. Iemand voert deze handelingen uit als reactie op dwangmatige gedachten. Voor anderen lijken deze handelingen overbodig, maar voor de patiënt zijn ze van vitaal belang en moeten ze volgens een bepaald patroon worden uitgevoerd om vermeende nadelige gevolgen te voorkomen.

Voorbeelden zijn het steeds weer controleren of je iets in je tas hebt gedaan, het steeds wassen van je handen of het tellen van stoeptegels.
De meeste mensen met dwanghandelingen zijn zich er wel van bewust dat hun gedrag niet rationeel is, maar toch blijven ze de handelingen uitvoeren, om te voorkomen dat ze angstig of gespannen worden.
Veel mensen kennen wel een lichte vorm van dwanghandelingen, zoals je ‘gelukssokken’ aandoen om een wedstrijd te winnen. Het zijn pas echt dwanghandelingen of obsessief-compulsieve handelingen als ze het normale functioneren in de weg staan.

.

Wat kun je doen bij dwanghandelingen? 

Als je last hebt van dwanghandelingen kun je geholpen worden met (cognitieve) gedragstherapie. Hierbij wordt je blootgesteld aan de bevreesde situatie en mag je de bijbehorende dwanghandeling niet uitvoeren. Er wordt begonnen met een situatie die slechts een lichte mate van angst (en dus dwang) oproept en die wordt herhaald totdat het nagenoeg geen angst meer oproept. Daarna wordt doorgegaan naar situaties die langzaamaan steeds meer angst oproepen, totdat ook die situaties geen angst meer oproepen.
Aan de andere kant kan men degene confronteren met het niet realistisch zijn van de gedachten. Degene leert dan dat de situatie helemaal niet zo risicovol is, of dat zijn verantwoordelijkheidsgevoel te groot is of dat zijn twijfels overdreven zijn.
Deze therapieën kunnen samengaan met bepaalde medicatie en in combinatie relatief goed werken.

.

Hoe werkt de homeopathische behandeling?

De homeopaat gaat ervan uit dat bepaalde handelingen en gedachten ergens zijn ontstaan om een bepaalde reden. Zij zal dus precies uitvragen wanneer de dwanghandelingen begonnen zijn en wat er tijdens of voor deze tijd van uw leven aan de hand was. Blijkbaar was er sprake van emoties, angst of spanning.
Daarnaast zal de homeopaat vragen hoe uw dwanghandelingen er uit zien en wat er in uw gedachten zou gebeuren als u ze niet uitvoert. Ze wil dus precies weten wat er in uw gedachten omgaat. Daarnaast worden ook meer algemene vragen gesteld naar of u het eerder koud of warm heeft, wat u graag eet en wat u vies vindt en hoe u slaapt etc.

.

Voorbeeld

Een patiënt van mij heeft bijvoorbeeld het homeopathische middel Argentum nitricum (Zilvernitraat) gekregen. Hij is snel emotioneel of angstig en ritualistisch. Ook heeft hij een grote verbeeldingskracht. Hij is sympathiek, heeft behoefte aan gezelschap en is niet graag alleen. Hij is makkelijk te beïnvloeden bv door iets wat hij op TV ziet, is bijgelovig en heeft sterke, gefixeerde ideeën. Zo durft hij bijvoorbeeld niet om een bepaalde hoek heen te lopen in de stad of is hij bang iets aan te raken om besmet te kunnen worden met bacteriën. Hij kan ook het idee krijgen dat hij ziek is of iets onder de leden heeft. Dit kan daadwerkelijk zo voelen voor hem, maar bij onderzoek wordt nooit iets gevonden. Hij is bang voor hoogtes, voor kleine ruimtes, en om een brug over te gaan.

Hij is warmbloedig en heeft behoefte aan frisse lucht. Ook heeft hij behoefte aan zoute en zoete dingen, met name aan suiker.

Na een paar innames van het juiste middel verdwenen de angst en de dwanghandelingen snel bij hem en hij voelt zich weer capabel om allerlei situaties aan te gaan. Hij voelt weer controle over het eigen leven, zonder zoveel angst of rusteloosheid.

homeopathie nvkh